देशलाई सन्‍चो छैन

 


पहिले जुम्रो थियो, अजिले घताक भाइरस भएको

सिलित्तत केस झैं भएको जिवाणूले

बुढेसकालमा राताराता गाला पारी

देश खोक्रो बनाउदैं छ

देशलाई सन्‍चो छैन

पहिले जिङ्‍रिङ्ग थियो त्यो जुको

मुलको पानी समेत चुस्न नसक्ने

अहिले तनतन रगत चुसिरहे छ

मस्त ढलिरकोको छ

सुङ्गुर झैं मोटाई रहेछ

फैलिरहेको छ खोक्रो भाइरस

देशलाई सन्‍चो छैन

सुक्‍को नभएको त्यो मुसोसँग

अहिले स्विस नामको दुलामा

अथाह मकै जोगाएको छ

पानी चुहिने दुलोलाई

सुन्दर महलले छोपेको छ

फैलिरहेको छ यो फुस्रो भाइरस

देशलाई सन्‍चो छैन

पुनः जाग्दैछ त्यो धमिरो

आसेपासेका किराहरु साथ लिएर

आमुल परिवर्तन गराउने

सपना देखाउदै छ...

लट्याउन खोज्‍दै छ

मंसिरको त्यो चिसोमा

ठिरिएका आवजहरुको माझमा

त्यो भाइरस

देशलाई सन्‍चो छैन

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

The Middle Class Family

 The Middle-Class Family : The Heart of Society The middle class is the beating heart of every nation not too rich, not too poor, but always dreaming of a better life. They work hard, value education , and believe in progress through honesty and effort. But even within this group, there are four shades of struggle and success: 1. Lower Middle Class : Living with limits but holding on to hope. They survive on small jobs and big dreams. The lower middle class lives just above the poverty line . They have steady but low-paying jobs  such as clerks, salespeople, or small shopkeepers . Their income is enough for food, rent, and schooling but leaves little for luxury or emergencies. Lifestyle: Simple and cautious. Main goal: Stability and financial security. Challenges: Rising prices, health emergencies, or job loss can quickly push them toward poverty. 2. Middle Class : The lower middle class lives just above the poverty line. They have steady but low-paying jobs such as clerks, s...
Read more

गजल

  खुसी मेरो भाग्यमा लेखिएको छैन दुःखी म कुनै तस्विरमा छैन     छापिएन हासो र मुस्कान ओठमा मेरो नहसाएको तिमीलाई कुनै पल छैन   निन्द्रा मेरो आखाँमा देखिएको छैन निदाए जस्तो देखिएको कुनै रात छैन   आराम छाएन मेरा यी श्‍वासहरुमा सुकुन नदेखाएको कुनै बात छैन   हातमा मेरा रेखा कोरिएको छैन रेखा मैले नदेखाएको ठाउ छैन   नियालेर हेरोको छु जिवनलाई हार नखाएक कुनै मानव छैन
Read more

म विदा भए है

  म विदा भए है आमाको कल्पनाको सुन्दर संसार सजाउन भविष्यमा सुखका दिनहरुका बिगुल बजाउन सुखी जीवनको प्यास मेटाउन म परदेश जाँदैछु, आमा म विदा भए है   बुबाको सपनाको महल सजाउन संगिनीको गलामा गहना परिर्‍याउन भाइबहिनीको उज्ज्‍वल भविष्य खोज्दै बिरान शहरमा कर्म रोज्दै म परदेश जाँदैछु, बुबा म विदा भए है   टाढिएका आफन्तहुलाई पुन आफ्नो बनाउन दुई रुपैंया नपत्याउने छिमेकीको आँखामा सजिन चुहिएको घरको छानोलाई सुनले छाउन म परदेश जाँदैछु, म विदा भए है     आँगनीमा रंगीन  फुलहरु फुलाउन मेरा मारिएका ईच्छाहरु छोराछोरीलाई पुर्‍याउन एक्लोपनको चाडहरुलाई साईनो गास्न म परदेश जाँदैछु, म विदा भए है प्रतिक लामिछाने
Read more